[ سوره لقمان ‹ 31 › : آيات 12 تا 15 ] وَ لَقَدْ آتَيْنا لُقْمانَ الْحِكْمَةَ أَنِ اشْكُرْ لِلَّه وَمَنْ يَشْكُرْ فَإِنَّما يَشْكُرُ لِنَفْسِه وَمَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اللَّه غَنِيٌّ حَمِيدٌ ‹ 12 › وَإِذْ قالَ لُقْمانُ لابْنِه وَهُوَ يَعِظُه يا بُنَيَّ لا تُشْرِكْ بِاللَّه إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ ‹ 13 › وَوَصَّيْنَا الإِنْسانَ بِوالِدَيْه حَمَلَتْه أُمُّه وَهْناً عَلى وَهْنٍ وَفِصالُه فِي عامَيْنِ أَنِ اشْكُرْ لِي وَلِوالِدَيْكَ إِلَيَّ الْمَصِيرُ ‹ 14 › وَإِنْ جاهَداكَ عَلى أَنْ تُشْرِكَ بِي ما لَيْسَ لَكَ بِه عِلْمٌ فَلا تُطِعْهُما وَصاحِبْهُما فِي الدُّنْيا مَعْرُوفاً وَاتَّبِعْ سَبِيلَ مَنْ أَنابَ إِلَيَّ ثُمَّ إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ‹ 15 › ترجمه : 12 - ما به لقمان حكمت داديم ( و به او گفتيم ) شكر خدا را بجاى آور ، هر كس شكرگزارى كند به سود خويش شكر كرده ، و آن كس كه كفران كند ( زيانى به خدا نمىرساند ) چرا كه خداوند بى نياز و ستوده است . 13 - به خاطر بياور هنگامى را كه لقمان به فرزندش گفت - در حالى كه او را موعظه مىكرد - پسرم ! چيزى را شريك خدا قرار مده كه شرك ظلم عظيمى است .